بابک یوسفی دانشجوی کامپیوتر در این زمینه می گوید: ”متأسفانه در ایران نخبه گرائی که کذب محض محسوب می شود در اینترنت دیده می شود. چون خیلی ها سعی می کنند که بدون داشتن اطلاعات و دانش لازم خودشان را به عنوان کارشناسان اینترنتی معرفی کنند در حالی که فاصلهٔ زیادی بین یک کاربر ایرانی از و یک کاربر حرفه ائی در خارج از کشور وجود دارد. زیرا یک کاربر ایرانی از هر ساعتی که از اینترنت استفاده می کند ۴۵ دقیقهٔ آن در سایت های غیرمجاز و بیهوده است در حالی که در تمام دنیا حتی چت کردن هایشان هم تفاوت دارد. اما کاربرد چت در ایران نیز بیشتر مثل بنگاه های دوست یابی عمل می کند. مثل همان کاری که می شود با تلفن انجام داد اما هم اکنون با جاذبهٔ اینترنتی انجام می شود و این چیزی جز وقت تلف کردن و سرگرمی نیست“. زمانی که کامپیوتر به کشور ما وارد شد این ابزار به عنوان یک پدیدهٔ خارجی تهدید آمیز تلقی و با این تفکر که رواج آن خطرآفرین خواهد بود مطرح شد. اما دیری نپائید که همگان به نقش و تأثیر آن در تمام جنبه های زندگی پی بردند. زیرا با امکانات نامحدودی که از طریق استفاده از آن در اختیار افراد قرار می گیرد شیوه های جدیدی برای اندیشیدن، خلق کردن و ارتباط در دنیائی که با انقلاب اطلاعاتی همراه است برای انسان مهیّا می شود به شکلی که در تمام دنیا یکی از دغدغه هائی که باعث شده تا پیشرفت قابل توجهی در تحقیقات، تجارت، اقتصاد و حتی نوع زندگی افراد حاصل شود استفادهٔ بهینه از امکانات اینترنتی برای بهبود و ارتقاء کیفیت زندگی تک تک افراد است.

دکتر اروندی استاد دانشگاه در این باره می گوید: ”دنیای اینترنت هم، همانند ابزار دیگر در پیشبرد زندگی افراد نقش به سزائی دارد. اما آنچه از اهمیت خاصی برخوردار است نحوهٔ استفاده از آن است. هم اکنون بسیاری از افراد به خصوص جوانان و نوجوانان امکان دسترسی و استفادهٔ هرچه بیشتر از این سیستم برای آنها مهیا است. پس باید یکی از دلمشغولی های آنها استفاده بهینه و درست از امکانات بی شمار آن باشد نه گشت و گذار و چرخ زدن طولانی و بی هدف در بعضی از سایت های اینترنتی. پس با ادامهٔ چنین وضعیتی نباید انتظار داشته باشیم که هم بتوانیم به اطلاعات تازه دست پیدا کنیم و هم کیفیت زندگی را بالا ببریم.“

البته اگر ایران را با دیگر کشورهای دنیا مقایسه کنیم شاید یکی از دلایلی که باعث شده تا استفاده از اینترنت در مملکت ما جایگاه واقعی خود را پیدا نکند به دلیل اقتضاء جوانی این شبکه باشد. چرا که در کشور ما هنوز در مقایسه با کشورهای دیگر تحول چندانی در زمینهٔ صنعت و فن آوری صورت نگرفته و هرگونه تحول فن آوری نیازمند امکانات و بستر مناسب است. هرچند که نباید در این میان دانش، آگهی و فراگیری علوم متفاوت را نادیده گرفت زیرا هرگونه نوآوری و پیشرفت مستلزم اطلاعات و سطح علمی عموم است و محور اصلی توسعه، انسان است که با مطالعات گسترده و تحقیقات این امکان فراهم می شود تا همگام با فن آوری حرکت کنند. در حالی که در کشورهای پیشرفته و صنعتی از همان ابتدا کودکان در مراحل آغازین یادگیری در سطح آموزش های ابتدائی در مدارس با اولین آموزش های کلاسیک روبه رو می شوند و به طور هم زمان با کامپیوتر و نقش آن در زندگی آشنا می شوند. به عنوان مثال کشور ژاپن برای استفادهٔ همگان از این گونه ابزارها تا حدی پیشرفت کرده است که نه تنها در مراکز عمومی بلکه در منازل برای افرادی مثل خانم های خانه دار و یا افراد از کار افتاده و حتی بچه هائی که هنوز به سنین مدرسه نرسیده اند امکاناتی را فراهم آورده، به شکلی که استفاده از سیستم های رایانه ای حتی برای خواندن و نوشتن در بین عموم مردم رایج است و همهٔ افراد در حوزه های کاری خود باید استفادهٔ بهینه را از آن به عمل آورند. زیرا در این گونه کشورها استفاده از این فن آوری نوین برای کمک به فکر و سرعت بخشیدن به توانائی های بالقوه در اختیار افراد قرار دارد. هرچند که پیاده کردن سیستم هائی با این عظمت و کاربرد آنها در تمام جوامع نیاز به سرمایه گذاری عظیم و بلندمدتی دارد که بایستی از طریق دستگاه های اجرائی در جهت بهاء دادن و شکوفا کردن خلاقیت ها به افراد اختصاص داده شود. با توجه به تحقیقات به عمل آمده در دههٔ ۱۹۸۰ تنها ۱۰ درصد سرمایه گذاری ها در دنیا به فن آوری اطلاعات اختصاص داشت. حال آنکه همین رقم در سال ۱۹۹۹ به ۴۰ درصد و در سال ۲۰۰۰ به ۵۳ درصد و در سال ۲۰۰۲ به ۶۱ درصد بالغ شد که این خود معیاری است برای توسعه یافتگی بسیاری از کشورها.

دکتر مقدمی جامعه شناس معتقد است: ”اگر همهٔ سازمان ها، ادارات و ارگان های دولتی و غیردولتی سرمایه و بودجه ای را جهت توسعهٔ امکانات رایانه ای و آموزش نیروهای متخصص در این زمینه فرهنگ سازی صورت گیرد زیرا با وارد شدن هر پدیدهٔ نوینی باید به موازات آن فرهنگ استفاده از آن هم ایجاد شود و با ضوابط اجتماعی تلفیق پیدا کند نه اینکه با جهانی شدن علوم رایانه ای ما هنوز روش، کاربرد و حتی سیاست استفاده از آن را ندانیم البته ناگفته نماند که عدم درک درست و فهم ناکافی در چگونگی استفاده از آن هم می تواند خطرساز باشد.“

بدون شک دانش و آگاهی و داشتن طرح و برنامه ریزی برای بهره مندی هرچه بیشتر و بهتر، در استفاده از فن آوری اطلاعات و توسعهٔ ارتباطات نقش اساسی را ایفاء می کند. اما اینکه چگونه می توان این دانش را ایجاد کرد، جز از طریق آموزش به شکل دیگری امکان پذیر نیست که حقیقتاً مراکزی مثل دانشگاه ها، مؤسسات آموزشی و مدارس می توانند به شکل وسیع و گسترده در این امر دخیل باشند.

البته در این میان خانواده نیز بی تأثیر نیست. اما متأسفانه درحال حاضر بسیاری از خانواده ها کامپیوتر و استفاده از اینترنت را فقط به عنوان یک سرگرمی و تفریح برای فرزندان خود تلقی می کنند. در حالی که تا وقتی فرهنگ استفاده از چیزی را ندانیم نمی توانیم وجود آن را به عنوان یک سرگرمی سالم فرض کنیم. زیرا در دنیای امروز و تعاملات آن و برای برقراری ارتباطات همه جانبه بهره مندی و استفادهٔ مناسب از علوم رایانه ای بدون داشتن طرح، برنامه و هدف امکان پذیر نیست که وجود این فاکتورها همراه با دانش و آگاهی لازم ما را در چگونگی استفاده از اینترنت کمک خواهد کرد.